ในปี 1976 เหตุการณ์จี้เครื่องบินแอร์ฟรานซ์เที่ยวบิน 139 สร้างความตกตะลึงไปทั่วโลก เมื่อผู้ก่อการร้ายจับตัวประกันกว่าสองร้อยชีวิตและบังคับให้ลงจอดที่ยูกันดา ภาพยนตร์เรื่อง เที่ยวบินนรกเอนเทบเบ้ (7 Days in Entebbe) นำเหตุการณ์จริงนี้กลับมาถ่ายทอดใหม่ในมุมที่ลึกซึ้งกว่าที่เคยเห็น
| ชื่อต้นฉบับ | 7 Days in Entebbe |
|---|---|
| ปีที่ฉาย | 2018 |
| แนว | ระทึกขวัญ, หนังชีวิต, อาชญากรรม |
| ความยาว | 107 นาที |
| ผู้กำกับ | José Padilha |
| เรท | PG-13 |
| คะแนน TMDB | 5.8/10 (473 โหวต) |
เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)
เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อกลุ่มผู้ก่อการร้ายชาวเยอรมันและปาเลสไตน์ร่วมมือกันจี้เครื่องบินแอร์ฟรานซ์จากเทลอาวีฟ มุ่งหน้าสู่เอ็นเทบเบ ประเทศยูกันดา ภายใต้การสนับสนุนของประธานาธิบดีอีดี อามิน ผู้เผด็จการที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ พวกเขาเรียกร้องให้อิสราเอลปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์จำนวนมาก มิฉะนั้นจะสังหารตัวประกันทุก 24 ชั่วโมง
ขณะที่รัฐบาลอิสราเอลต้องตัดสินใจครั้งสำคัญระหว่างการเจรจาต่อรองและการใช้กำลังทหาร ภาพยนตร์ติดตามทั้งฝ่ายผู้ก่อการร้ายที่ต้องเผชิญกับความขัดแย้งภายใน และฝ่ายผู้นำอิสราเอลที่แบกรับแรงกดดันมหาศาล ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นทุกวินาทีเมื่อเวลาของการตัดสินใจใกล้เข้ามา
งานการแสดงและตัวละคร
โรซามันด์ ไพค์ ในบทบรีกิตต์ คูห์ลมันน์ และดานีเอล บรืล ในบทวิลฟรีด โบเซอ ถ่ายทอดความขัดแย้งภายในของนักอุดมการณ์ที่ต้องเลือกระหว่างความเชื่อกับการฆาตกรรมได้อย่างน่าสนใจ ทั้งสองไม่ได้เป็นตัวร้ายแบบมิติเดียว แต่มีความเป็นมนุษย์ที่ทำให้คนดูรู้สึกขัดแย้งตาม
เอ็ดดี มาร์แซน ในบทชิมอน เปเรส และลีออร์ อัชเคนาซี ในบทนายกรัฐมนตรีอิตซ์ฮัก ราบิน แสดงให้เห็นถึงภาระหน้าที่และความรับผิดชอบอันหนักอึ้งของผู้นำที่ต้องตัดสินใจภายใต้แรงกดดัน ส่วนนอนโซ อาโนซี ในบทอีดี อามิน สร้างความน่าเกรงขามและความไม่แน่นอนได้อย่างดี แม้บทจะไม่ลึกมากนัก
งานกำกับ ภาพ และดนตรี
โจเซ่ ปาดิลญา ผู้กำกับชาวบราซิล นำเสนอเรื่องราวด้วยจังหวะที่ค่อนข้างslow burn เน้นบรรยากาศของความตึงเครียดที่สะสมทีละน้อย มากกว่าจะเป็นหนังแอ็คชั่นระทึกขวัญแบบฉีกแนว การตัดสลับระหว่างฉากการเมืองในอิสราเอลและฉากในสนามบินเอ็นเทบเบช่วยสร้างมิติให้กับเรื่อง
ด้านภาพ cinematography ใช้โทนสีหม่นและมุมกล้องที่อึดอัดเพื่อสะท้อนความรู้สึกของตัวประกัน ส่วนดนตรีประกอบโดย Rodrigo Amarante ช่วยเสริมบรรยากาศได้อย่างกลมกลืน แม้บางช่วงจะดูเงียบเกินไปสำหรับหนังแนวนี้
บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ
สิ่งที่ เที่ยวบินนรกเอนเทบเบ้ ทำได้ดีคือการหลีกเลี่ยงการนำเสนอแบบฮีโร่ฝ่ายเดียว แต่พยายามมองเหตุการณ์จากหลายมุม ทั้งฝ่ายผู้ก่อการร้ายที่เชื่อในอุดมการณ์ ฝ่ายรัฐบาลที่ต้องรับผิดชอบชีวิตผู้บริสุทธิ์ และตัวประกันที่ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้
อย่างไรก็ตาม การที่หนังพยายามสมดุลหลายมุมมองอาจทำให้บางช่วงขาดพลังและโฟกัสที่ชัดเจน ผู้ชมที่คาดหวังหนังแอ็คชั่นมันส์ๆ อาจรู้สึกว่าจังหวะช้าเกินไป แต่สำหรับคนที่ชอบหนังการเมืองเชิงลึกที่ตั้งคำถามเกี่ยวกับศีลธรรมและความขัดแย้ง เรื่องนี้ก็มีมุมให้คิดได้ไม่น้อย
นักแสดงนำ
จุดเด่น
- นำเสนอเหตุการณ์จริงจากหลายมุมมองอย่างสมดุล
- การแสดงของโรซามันด์ ไพค์ และดานีเอล บรืล มีมิติ
- บรรยากาศตึงเครียดที่สร้างได้อย่างต่อเนื่อง
จุดด้อย
- จังหวะหนังค่อนข้างช้าและขาดฉากแอ็คชั่นที่เร้าใจ
- บทของตัวละครสมทบบางตัวยังไม่ลึกเท่าที่ควร
สรุป
เที่ยวบินนรกเอนเทบเบ้ เป็นหนังที่เหมาะสำหรับผู้ชมที่ต้องการมากกว่าความบันเทิงเร้าใจ แต่ต้องการเข้าใจความซับซ้อนของเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์และการตัดสินใจที่ยากลำบาก หากคุณชอบหนังแนวการเมืองที่ชวนคิด เรื่องนี้คุ้มค่าที่จะลองเปิดใจดู
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
คำถามที่พบบ่อย (FAQ)
เที่ยวบินนรกเอนเทบเบ้ เป็นเรื่องจริงหรือไม่?
ใช่ ภาพยนตร์สร้างจากเหตุการณ์จี้เครื่องบินแอร์ฟรานซ์เที่ยวบิน 139 ในปี 1976 ที่เกิดขึ้นจริง
หนังเรื่องนี้มีฉากแอ็คชั่นเยอะไหม?
ไม่มากนัก หนังเน้นการเมืองและความตึงเครียดทางจิตใจมากกว่าฉากต่อสู้
ดูหนังเรื่องนี้แล้วจะสปอยล์ตอนจบไหม?
บทความนี้ไม่สปอยล์ตอนจบ แต่ตัวหนังเล่าตามเหตุการณ์จริงที่หลายคนอาจรู้มาก่อน
เที่ยวบินนรกเอนเทบเบ้ เหมาะกับใคร?
เหมาะกับคนที่ชอบหนังแนวการเมือง ประวัติศาสตร์ และ dramas ที่มีความตึงเครียดเชิงจิตวิทยา
